Herstel voor een overactief brein

Veel mensen die bij mij op de tafel komen, denken dat ze “gewoon gespannen” zijn. Vastzittende schouders. Slechte nachten. Hoofdpijn. Moe wakker worden. Een vol hoofd dat maar door blijft gaan. En toch klopt die uitleg vaak maar half. Wat ik vaak zie, is geen gebrek aan ontspanning, maar een overactief brein in een gevoelig lichaam.

 

De stille aan-stand

Hoogsensitieve mensen staan zelden zichtbaar onder spanning. Ze functioneren. Werken. Zorgen. Denken mee. Houden overzicht.

Maar ondertussen draait het zenuwstelsel op een verhoogd tempo.
Geen paniek.
Geen stress in de klassieke zin.
Meer een voortdurende alertheid.

Het brein blijft scannen: Heb ik alles goed gedaan?
Heb ik iets gemist?
Hoe gaat het met de ander?
Moet ik nog ergens op reageren?

Die mentale activiteit lijkt onschuldig, maar het lichaam betaalt de prijs. Spieren blijven aangespannen, de ademhaling wordt hoger en oppervlakkiger en het lichaam komt moeilijk in de herstelfase.

 

Waarom rust nemen niet altijd werkt

Veel mensen proberen dit op te lossen met rust: een vrije dag, een wandeling, een avond op de bank.
En dat helpt… een beetje.
Maar het hoofd blijft vaak doorgaan.

Want je kunt jezelf niet dwingen tot ontspanning.

Ontspanning is geen beslissing van de wil, maar een reactie van het zenuwstelsel. Pas wanneer het lichaam veiligheid ervaart, kan het brein loslaten.

 

Wat aanraking doet

Tijdens een rustige, aandachtige massage gebeurt er iets wat praten alleen niet kan. Het lichaam krijgt een duidelijk signaal: je hoeft even niets.
De adem zakt.
Spieren geven spanning vrij.

Het autonome zenuwstelsel schakelt van “aanstaan” naar herstellen.
Soms merken mensen dat direct.
Maar vaker gebeurt het subtieler:
ze voelen zich wat licht of slaperig, ze zijn ’s avonds extra moe en vooral: ze slapen dieper. Slapen is vaak het eerste echte teken van herstel. Niet omdat de massage vermoeit, maar omdat het lichaam eindelijk toestemming voelt om op te laden.

 

Gereguleerd zenuwstelsel

Het doel van mijn massages is niet om iemand “even ontspannen” naar huis te laten gaan, maar om het zenuwstelsel weer te laten ervaren hoe regulatie voelt.
Herstel begint niet bij begrijpen.
Herstel begint bij het lichaam.